BLOG: Ben ik te jong?

Blog van Mirjam Schaap – trainer bij SBI Formaat:

‘Ik durf het bijna niet te vragen’ zei ik tegen Jan en Hilda aan de lunch, ‘maar vinden jullie me te jong?’ Ik was eind dertig, helemaal niet zo erg jong, maar Jan en Hilda waren rond de 60 dus het verschil is er wel. Ik kleurde een beetje, want ik vond het een moeilijke vraag. Jan en Hilda volgden een Pensioen in Zicht training en ik was de trainer. Ik vond en vind het fantastisch leuk om te doen: mensen aan het einde van hun loopbaan begeleiden bij hun plannen om gezond, gelukkig en maatschappelijk actief te blijven in een nieuwe levensfase. Maar wat had ik, als dertiger, te bieden aan deze mensen?  Ze waren ouder, wijzer en meer ervaren dan ik. Ze hadden mijn ouders kunnen zijn. Ik: een fulltime baan, kind op de basisschool, een jong en sterk  lichaam, actief met social media. Zij: oppasoma en -opa, mantelzorgers, aarzelende gebruikers van hun eerste smartphone en met een enigszins door de leeftijd getekend lichaam. De verschillen waren groot, maar toch waren we al vier dagen met elkaar in training, en had ik de indruk dat ze blij met me waren en veel leerden.

Van elkaar leren

Jan  vond  me niet te jong, zei hij. ‘Jij zet ons aan het denken, je laat ons zelf praten en ontdekken. Dan maakt het niet uit hoe oud je bent.’  Hilda voegde nog toe: ‘Jij laat de stem van jouw generatie horen en dat hebben we óók nodig. We zijn dan wel bijna met pensioen maar we willen ook bij de wereld blijven horen, meedoen in de maatschappij. Dan moet je ook wíllen leren van jongere mensen’. ‘Wauw’, dacht ik op de terugweg, ’wat mooi gezegd. Als je je vak verstaat, maakt leeftijd niet uit. Generaties kunnen juist veel van elkaar leren. Deze oudere cursisten leren iets van mij, maar ik leer ook van hen. ‘

Saai, grijs, passief

Maar in mijn omgeving reageerden mensen helemaal niet zo positief op mijn verhalen over het trainer van groepen ouderen. Vrienden, kennissen en collega’s waren vele malen enthousiaster over mijn trainingen aan jonge moeders dan aan bijna gepensioneerde werknemers. Saai, grijs, passief, niet meer van deze tijd, was de beeldvorming in mijn omgeving. Het tegenovergestelde van wat ik zelf in mijn groepen meemaakte: actief, kleurrijk en nieuwsgierig naar wat deze tijd en de nieuwe levensfase hen te bieden had.

Aanrader

We zijn inmiddels met elkaar meegegroeid, de Pensioen in Zicht-deelnemers en ik. Want de pensioenleeftijd is opgeschoven, dus de gemiddelde ‘PiZ-er’ is ouder, en  ik ben zelf natuurlijk ook ouder geworden.  Maar een PiZ-cursus is voor mij nog altijd een week vol intensieve contacten met een andere generatie, waar ik veel van leer. Zoals het relativeringsvermogen, de trouw aan een bedrijf en collega’s. De vakkennis en de passie waarmee ze over hun beroep spreken. De maatschappelijke betrokkenheid. De humor. Ik ga na zo’n training altijd geïnspireerd en vol verhalen naar huis. Af en toe een weekje optrekken met een andere generatie: ik kan het iedereen aanraden!

Mirjam Schaapmirjam schaap - sbi 010415

Levensfasetrainer bij SBI Formaat

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.